Chanel Heeft Zojuist De Franse Hemdenspecialist Charvet Gekocht. Zo Doet Het 188 Jaar Oude Merk Zaken. | Vanity Fair

“Het zou een fout zijn om te denken dat onze klanten voornamelijk traditie herhalen,” zegt Jean-Claude Colban, die samen met zijn zus, Anne-Marie Colban, eigenaar is van Charvet, de 188 jaar oude Franse overhemdenmaker. Het bekende merk—hoewel ze er een hekel aan zouden hebben om zo genoemd te worden—is iets van een anomalie in de wereld van vandaag. Je kunt een overhemd op maat laten maken in ongeveer 6.000 verschillende stoffen of suède kinderhuiden sloffen in 128 kleuren, maar ze hebben geen e-commerce, geen catalogus en bijna geen winkelbeleving behalve hun uitgestrekte gebouw met zeven verdiepingen aan 28 Place Vendôme in Parijs. Er zijn geen plannen voor een tweede locatie of online bestellen of een andere knipoog naar moderniteit die je zou verwachten—ze vieren geen marketingintroductie of een even getal verjaardag—en toch is Charvet nog nooit zo relevant geweest als nu. De witte boodschappentassen met hun naam in sierlijk schrift zijn te zien aan boord bij veel business class passagiers op vluchten van Charles de Gaulle naar New York. Toen ik in januari bezocht, was een Charvet overhemd dat ontworpen was met Matthieu Blazy uit zijn eerste Chanel collectie bijna klaar om in de winkels te liggen. Zelfs als je bereid bent $4.000 uit te geven, veel succes met het vinden ervan. Dat is zowel de magie als het mysterie van Charvet: je moet hen op hun eigen voorwaarden ontmoeten.

Beide Colban broers en zussen praten rustig met een ondeugend, droog gevoel voor humor. “Als je zou vragen hoe Charvet begon, waren we nog niet geboren,” zegt Jean-Claude met een glimlach. Maar hij vertelt graag het verhaal: Charvet werd opgericht door Joseph-Christophe Charvet, de zoon van de persoonlijke kleermaker van Napoleon. Het was de eerste gespecialiseerde overhemdenwinkel ter wereld toen het in 1838 opende, wat samen viel met de uitvinding van het meetlint en de beschikbaarheid van confectiekleding. Denis Colban, de vader van Jean-Claude en Anne-Marie, was een stoffenleverancier die het bedrijf kocht van de nakomelingen van Charvet in het midden van de jaren zestig.

EEN FAMILIEZAAK “Dit is onze plek, hier,” zegt Anne-Marie over de winkel, waar zij en haar broer, Jean-Claude, het bedrijf runnen.

Sindsdien is het een Colban familiebedrijf geweest. Jean-Claude trad begin jaren '80 toe, rond dezelfde tijd dat ze naar hun huidige locatie verhuisden, na te hebben gewerkt in de banksector, en Anne-Marie kwam later bij het bedrijf na een carrière als architect. Hun vader werkte in zijn kantoor op de vijfde verdieping tot zijn dood in 1994, en hun moeder had een kantoor tot haar dood vorig jaar. Anne-Marie zegt dat het gebouw meer als thuis voelt dan als werkplek. “Dit is onze plek, hier,” zegt ze. Het is ook waarom ze zich niet kan voorstellen om een andere winkel te openen.

Nu heeft Charvet ongeveer honderd medewerkers tussen Parijs en de werkplaatsen in de buurt van de Indre regio in Centraal-Frankrijk. De winkel op Place Vendôme steekt af tegen de rijen toeristen die foto's maken voor Cartier of het Ritz. In plaats daarvan is de begane grond van Charvet een beetje stil—ze spelen geen muziek en het licht is gedimd. Een paar verkopers in pakken staan klaar om te helpen maar proberen niemand hard te verkopen op de stapels pochetten of juweelkleurige kasjmiersjaals of gebreide stropdassen en ceinturen van een zijden breisel ontwikkeld in de late 19e eeuw.

Er is geen enkel stuk technologie te zien behalve een creditcardmachine. Alles wordt met de hand geschreven, van de metingen van klanten tot bestellingen geplaatst via de vaste lijn. Als je een op maat gemaakt item wilt, moet je bellen of e-mailen om een afspraak te maken, dus er moet ergens een computer zijn.

Het is een understatement om te zeggen dat de Colbans een laag profiel willen houden. “We zeggen vaak nee tegen veel dingen,” zegt Jean-Claude. Hij en zijn zus zitten in leren stoelen in het voormalige kantoor van hun vader, dat is bekleed met boeken en snuisterijen zoals flessen Charvet wasmiddel in de vorm van champagneflessen. Ze zeggen nee tegen de meeste interviews en hebben niet veel te zeggen over hun persoonlijke leven. (Alles wat ik te weten kwam na meerdere dagen daar doorbrengen was dat Jean-Claude een zoon heeft die op een dag voor hen zou kunnen werken en dat Anne-Marie ergens woont op de Linkeroever.)

Ook zijn ze terughoudend om hun bekende klantenkring, zowel uit het verleden als het heden, te bespreken. “We spelen geen favorieten,” zegt Jean-Claude, die zich bezighoudt met ontwerpen. “We genieten ervan om hen overhemden te maken. En dat is wat belangrijk is, onze relatie met de klanten,” zegt Anne-Marie, die met klanten werkt.

Mensen met geld en macht worden al lange tijd voorzien van overhemden van Charvet. Dus terwijl sultans, pasja's en prinsen allemaal klanten zijn geweest, en staatshoofden zoals Charles de Gaulle, John F. Kennedy, François Mitterrand en Winston Churchill, heeft het ook een lange geschiedenis met de creatieve set die typische grenzen van klasse en rijkdom tartten: Émile Zola, Charles Baudelaire, Robert de Montesquiou, Marcel Proust, Jean Cocteau, Serge Gainsbourg, Yves Saint Laurent en, meer recentelijk, Sofia Coppola en haar man, Thomas Mars; en David Beckham. Chloë Sevigny is gefotografeerd in zijn pantoffels, en The Row verkocht ze ooit voordat ze een vergelijkbare versie gingen maken. De Manhattanse luxe kruidenier Eli Zabar laat zijn boxers maken bij Charvet en, Anne-Marie zegt met een lach, "Hij draagt altijd twee overhemden tegelijk."

Een andere reden waarom ze terughoudend zijn om klanten te bevestigen, is dat ze geen logo's doen. "Je naam op een zichtbare manier in de hoek zetten is iets wat we echt niet leuk vinden," zegt Jean-Claude. Maar ze weten ook hun werk te herkennen als ze het zien. "We twijfelen niet. Het komt door de vorm of de kleur. Het komt door enkele details. Maar ze zijn er niet voor erkenning."

De ethiek van Charvet draait om discretie, maar de kleding is niet saai. "Wanneer je een zeer eenvoudige monochrome streep voor overhemden neemt en dan wordt geconfronteerd met de natuurlijke wens van klanten om iets unieks te hebben, hoe maak je iets zeer eenvoudigs, uniek, en dus identificeerbaar?" vraagt Jean-Claude. "Het is een interessante uitdaging. Soms gaat het erom een beetje emotie te creëren door een beetje onregelmatigheid toe te voegen. Maar soms is een scherpzinnig oog nodig om het te herkennen."

Inmiddels zijn we met de kleine lift van het gebouw naar hun zelden bezochte showroom op de zesde verdieping gegaan, waar ze nieuwe stoffen en monsters van patronen bewaren. Jean-Claude haalt wat eerst lijkt op een eenvoudig wit overhemd met blauwe strepen van de plank. "Maar zie, hier is een lichtblauw, wat wat schaduw geeft, en dan is het asymmetrisch," zegt hij, wijzend op een subtiel tintje dat op intervallen naast de belangrijkste blauwe strepen is geplaatst. "Wat het interessanter maakt. En het gebruik van dit blauw en dat blauw geeft het een reliëfgevoel."

Als een kleur of patroon wordt stopgezet, raken de Colbans emotioneel. "Leveranciers willen er graag rationeel over zijn. Wij houden niet van rationeel. Helemaal niet," zegt Jean-Claude.

Charvet is geëvolueerd naast de manier waarop mannen zich de afgelopen twee eeuwen hebben gekleed. "Als je 50 jaar terugkijkt, was een veel groter deel van ons bedrijf maatwerk," zegt hij. Hij verwijst niet alleen naar overhemden, maar ook naar hun stropdassen en vlinderstrikken, die op een gegeven moment werden gemaakt volgens de specificaties van een individu en nu bijna allemaal van het rek worden gekocht. Ze maakten vroeger hoeden, maar nu niet meer; hetzelfde geldt voor bagage. Ze maakten handschoenen en overwegen om ze weer te maken. De Colbans hebben geen interesse om schoenen te maken.

Tegen een bepaald punt in de jaren 80 fabriceerden ze chocolaatjes met hun naam erop. Waar klanten het meest over fantaseren zijn Charvet beddengoed. "We vinden dat we het op dit moment niet kunnen doen," zegt Jean-Claude. Ze zouden extra brede weefgetouwen nodig hebben, en ze vinden dat geen van de molens die stoffen maken groot genoeg voor beddengoed voldoet aan de kwaliteit die ze willen. "We beseften dat het zinloos was om producten te maken als we niet absoluut op de hoogte waren van alle mogelijke fouten. En we hebben besloten dat we onze naam en het vertrouwen van de klanten niet in gevaar zouden brengen." Ze werken aan een Charvet baret, waarschijnlijk in zijde.

De Colbans hebben weerstand geboden tegen overname door een conglomeraat, dat het huis's grilligheid wilde veranderen in iets meer wereldwijd langs de lijnen van Hermès. Wat uniek is, is hun gebrek aan interesse in die soort uitbreiding. Maar dat betekent niet dat ze hun creatieve horizon niet willen verbreden.

Dus waarom, vraag ik, hebben ze ja gezegd tegen Chanel? "Omdat het niet iemand was die met het briljante idee kwam om een T-shirt met twee namen te maken," zegt Jean-Claude. "Het is duidelijk dat sommige dingen vanzelf komen, uit de context van een beschaafde discussie, en sommige dingen zijn het resultaat van een rek, afkomstig van mensen die het niet echt begrijpen."

De merken noemen het geen samenwerking, maar een gesprek tussen het mannelijke en het vrouwelijke. Blazy kwam bij hen met het idee om de echte vriend van Coco Chanel, Boy Capel, op te roepen, die een echte klant was van Charvet. Blazy's fantasie ging over haar die zijn kleren droeg. En in 1929 ontwierp Chanel kostuums voor de dansers van Apollon Musagète, van wie de tunieken zijn afgezet met Charvet stropdassen. Zegt Jean-Claude, "Het is iets dat historisch zinvol is. Niet om te reproduceren, maar om nieuw licht te werpen."

De tweede verdieping, waar op maat gemaakte overhemden worden gemaakt, is de echte kern van de winkel. Het is licht rommelig, met duizenden bouten stoffen (voornamelijk uit Zwitserland en Italië en een paar uit Japan) vaag gesorteerd op kleuren en patronen. De dag dat ik werd opgemeten, koos een middelbare Duitssprekende stel stoffen voor elk vijf sets op maat gemaakte pyjama's te laten maken.

Het is een paleis van dwaasheid en fantasie dat ongeveer $900 kost voor een volledig op maat gemaakt overhemd versus $500 en hoger voor een kant-en-klaar hemd. Het bestellen van een overhemd omvat anderhalf uur om maat te nemen en stoffen te kiezen als je besluitvaardig bent, veel langer als je dat niet bent. Zelfs als je gewoon een wit overhemd wilt, hebben ze 100 tinten en 400 texturen en weefsels.

Ik werd geholpen door twee vrouwen, een die maat opnam en een die heen en weer rende met opties. Ze meten niet alleen de lengte van het overhemd op, maar ook of je een gebogen zoom of een rechte wilt, welke kleur moeder-van-parel knopen, of het ontwerp een sluiting of een monogram zal hebben. Ze willen weten of je elke dag een horloge draagt, hoe omvangrijk het is, en aan welke pols het zit, omdat ze over het algemeen een halve centimeter ruimte geven. In de paskamer zijn er muren met allerlei soorten kragen en manchetten. Niets ziet er onberispelijk uit, zoals bij een nieuwmaak atelier waar alles precies is, maar geleefd en onvolmaakt. Anne-Marie kwam naar beneden om me een luchtkus te geven en liet me beleefd weten dat ze niet zo van de pasvorm van het vrouwenoverhemd op mij hield als van de mannenoverhemden.

Een van hun sterke punten is dat de zeer ervaren verkopers hun visie beoordelen. Ik wilde een overhemd in een lavendelkleur die zo bleek was dat hij bijna wit of grijs was. Rebecca, de vrouw wiens belangrijkste taak was om snel benodigdheden te vinden, vond zes bouten katoenen stof die bij eerste oogopslag hetzelfde leken. Vervolgens drpeerde ze die een voor een over me heen en, zoals Goudlokje, zag ik dat de een te warm was, een te paars, een te glanzend van weefsel, en een de juiste was. Ik voegde Franse manchetten, een klassieke kraag, en een sluiting toe om er de meer informele versie van een smokingshirt van te maken waar ik altijd naar heb gezocht maar nooit heb gevonden.

In die zin was ik de typische klant, en waarom de Colbans geen moeite hebben om nieuwe klanten te vinden ondanks hun gebrek aan marketing. "Ze creëren hun eigen stijl. Dat is de diepe waarde van dit voorstel. Ze creëren hun eigen verhalen," zegt Jean-Claude. En over ongeveer drie maanden zal ik een e-mail ontvangen dat mijn eerste op maat gemaakte overhemd van Charvet klaar is. (Je kunt een Charvet-bestelling niet overhaasten.) "Door dit proces ontdek je een gevoel voor tijd," zegt hij. Hoe meer dingen veranderen, hoe meer ze hetzelfde blijven.

Consani: Moderedacteur, Heathermary Jackson; haarproducten door Sándor; nagellak door Chanel Le Vernis; haar, Sabrina Szinay; make-up, Romy Soleimani; manicure; Yuko Tsuchihashi; kleermaker, Jacqui Bennett. Met dank aan Charvet (3). Voor details, ga naar VF.com/credits.

Anok Yai's Amerikaanse Droom

Zou Candice Miller geweten hebben van het geheim van haar man?

De Bruiloft van Taylor Swift, volgens voorspellingsmarkten

Wat is er gebeurd met het wunderkind X-Men Showrunner van Marvel?

Lisa van Blackpink licht een tipje van de sluier op over het leven van een K-Pop-showgirl

Katseye Is Klaar om te Praten

Hoe Garth Fisher De Go-To-plastisch chirurg is geworden voor de elite van de Westkust

Waarom de wereld genocide in Soedan negeert

Hoe Paul R. Williams zijn stempel heeft gedrukt op Los Angeles en verder

Exclusief: Problemen achter de schermen bij het mediabedrijf van Alex Cooper

Uit het Archief: De voordelen en gevaren van het zijn van Donald Trump's dochter